Planting trees in Aids help Center

Planting trees in Aids help Center

I described the place which I was planted tree was a temple that there is many of AIDS infected to care for and they keep patients to care and help them to have longer life and die in peace and give them love and kindness and accepting due to they all not accepted from society and nobody like to live with a HIV+ and they all are pushed away people from their society and family and also their relatives.they came here to die peacefully and with less pain and thats all that they can do for them.

Wat Phra Baht Nampho is the name of that great temple which is located in 6km north on Lopburi and 120km far from Bangkok.they have hospital and house for people and also school for childrens and they care about them very well.I has written some about them in last article and you can read more about in :

There is two places and one of them is for childrens and I went there and brought 80 trees with 10 fruit trees for childrens and we planted those trees together.may it make a small hope for them to look after trees and grow with trees,thats all that I could do .also you can read about planting in last article and nothing more to tell.just thanks Mr,Mo who is one of staff in temple and spent all day with me to buy trees and accompanyed me to bring them in the place and planting them and also Dr.Alongkot Dikkapanyo to give me this chance to plant trees for childrens and also his great job and humanity.

They are doing really great job and I appretiated it and I am really happy to see that there is some great people like them doing great job for human is a point to have hope to live in this world.there is many many people who are great and they they look after human beings and they feel pain in their heart ,helping people who has pain.

There is many nice pictures and perfect story about this center in Rick Gunns website .so you can read more in Journal 36 in his website more about this center with more pictures.Click

26 June 2007

درختکاری در مرکز نگهداری بیماران ایدزی

جایی رو که درخت ها رو کاشتم براتون توضیح دادم اونجا معبدی بود که بسیاری از بیماران مبتلا به ایدز را نگه داری می کنندو به اونها کمک می کنند تا زندگی طولانی تری داشته باشند به اونها کمک می کنند تا در کمال آرامش و آسایش بمیرند و به آنها عشق و محبت هدیه می دهند و برخلاف جامعه که آنها را نمی پذیرند و کسی حاضر نیست با اینها زندگی کنه اینجا با آغوش باز پذیرای این بیماران می شوند. این مبتلاها از طرف خانواده و اطرافیان و دوستان و بستگان طرد می شوند به اینجا میان تا در آرامش و با درد کمتری بمیرند این تنها کاریست که می شود برای اینها انجام داد. وات پرا بات نامفو نام معبد بزرگیست که در 6 کیلومتری شمال لپبوری و 120 کیلومتری بانکوک واقع شده. بیمارستان و خانه ای دارند که از این افراد و بچه هایشان به خوبی مراقبت می شود من در مطلب قبلی در موردشان نوشته ام که می توانید به مقاله قبلی مراجعه کنید

اینجا دو مرکز وجود دارد که یکی از آنها برای نگه داری بچه ها هست که من 80 تادرخت بعلاوه 10 تا درخت میوه به اونجا بردم و همه اونها رو با هم کاشتیم. این کار می تونه امیدی به اونها بده که به مراقب درختها باشن و با اونها رشد کنن این تنها کاری هست که می تونم براشون بکنم شما می تونید در مورد کاشتن درخت ها تو گزارش قبلی بخونید و چیزبیشتری نیست که الان بخوام بگم جز اینکه از آقای مو تشکر کنم که در معبد کار می کند کل روز را با من صرف خرید درخت ها کرد و به من کمک کرد تا درخت ها رو به جای مربوطه بیارم و بکاریم. و همچنین از آقای دکتر آلونگ کوت دیکاپانید نیز که این لطف را به من کردن و این شانس را دادند که درخت ها رو برای بچه ها بکارم و کار بزرگ و انسانی ایشان در نگه داری از این بیماران و بچه ها قابل تقدیره. من خیلی خوشحالم که انسانهای بزرگی مثل اینها هستند که دست به انجام کارهای بزرگی برای انسانیت می زنند این چیزیست ما رو به زندگی در این جهان امیدوار می کنه اینجا انسانهای بسیار بسیار بزرگی هستند که مراقب انسانها هستند و به این خاطر دردی جانکاه در قلبشان برای کمک به دیگران احساس می کنند و به انسانهایی کمک می کنند که این درد و رنج را دارند. عکسهای زیبا و توضیحات کاملی در مورد این مرکز در وب سایت ریک گنز وجود دارد که می توانید بخوانید. شما می توانید در این رابطه در روزنامه شماره 36 وب سایت ریک گان مطالعه نمایید.


Latest News

Released at September 13
After I left Tehran, I travelled for a 9 days with my 14 years old nephew in Iran. Now I am back and getting ready tostart cycling in 2 weeks. I am also organizing a campaign in the second week of October in Golestan national park. 
These days I am just training to get ready and fit soon again. Luckily I am in a goo dshape. My only concern is to have a pair of tire which I cant find here in Iran and I need someone to send me from Europe.